Vooruitzichten

Sinds de crisis toesloeg in 2008 is er al een aantal jaren sprake van economische groei. De vraag rijst wel eens hoe lang dit nog door kan gaan. Misschien wordt dit wel ingegeven vanuit de Bijbelse gedachte dat na zeven vette jaren zeven magere jaren volgen. Er zou een soort wetmatigheid zijn in groei en recessie. Dat dit niet waar hoeft te zijn toont Australië: al 28 opeenvolgende jaren is er sprake van groei.

Een goede vergelijking is die met een marathon: kalm aan, niet te snel van start en je kunt het lang volhouden. Dat is wat er de afgelopen jaren is gebeurd. Na de crisis was het herstel zeer bescheiden en pas de laatste anderhalf jaar is er een versnelling. Er is geen oververhitting en nog steeds een lichte rugwind van de lage rentes. Bovendien is de groei wereldwijd redelijk verdeeld, zonder echt zwakke broeders.

Het einde van de marathon is voorlopig niet in zicht en zijn er geen grote zorgen voor 2019 en 2020. Dat betekent dat we in onze portefeuilles de focus nog steeds leggen op aandelen. Rente is gewoon minder interessant, zeker met de oplopende rentes die we volgend jaar in Europa verwachten.